Waar gaat het heen met kerst?
Stephanie Sen (tandartsassistente), Amsterdam
Op de eerste kerstdag...
Al een paar weken ben je je aan het voorbereiden voor deze dag. De grote schoonmaak is gedaan, je moeder heeft lekkere dingen klaargemaakt en de kerstboom die je ruim van tevoren hebt staan versieren, net als de rest van huis en waarschijnlijk ook de tuin. Noem het allemaal maar op.
Je staat vroeg op in de ochtend, gaat ontbijten, trekt je nieuwe kleren aan die je natuurlijk speciaal voor kerst hebt gekocht, fatsoeneert jezelf en gaat met de hele familie naar de kerk. Eenmaal in de kerk aangekomen ga je zitten en luister je half naar het bekende verhaal van kerst, toen Jezus werd geboren.
De kerkdienst is afgelopen. Tijd om alle familieleden, vrienden en kennissen ‘edo brikho (‘gezegend kerstfeest’) te wensen. Na de kerkdienst gaan de meeste mensen op bezoek bij de familieoudste (bijv. de grootouders) de ‘saumo’ (‘het vasten’) afsluiten met de hele familie. Sommige mensen beginnen met het bezoeken van andere familieleden of zelfs goede bekenden, want dat is natuurlijk de traditie.
Na het avondeten maak je jezelf klaar voor het feest waar je al een tijdje naar uitkijkt. Op het kerstfeest komen veel mensen, dus je moet er goed uitzien. Je komt daar ook verdere vrienden en kennissen tegen die je ook ‘edo brikho wenst.
Op de tweede kerstdag is het vaak uitslapen en daarna jezelf klaarmaken om verdere familie, vrienden en kennissen te bezoeken.
Hierboven heb ik zo’n beetje omschreven hoe kerst er voor de meeste mensen uitziet. Maar is dit waar kerst écht om draait? Sta je er ooit wel eens bij stil dat kerst eigenlijk commercieel is geworden en steeds commerciëler wordt? Dat de kerstboom, de Kerstman en alle kerstlichtjes helemaal niet bij het christelijk geloof horen? Het lijkt of mensen dat soms vergeten zijn. Ik vraag me af of mensen nog aan het volgende denken tijdens de kerstdagen.
Dat het niet gaat om de nieuwe kleren die je maar voor een paar uurtjes in de kerk draagt en waarbij velen van ons drie weken van tevoren speciaal voor zijn gaan winkelen. Een feest waar zoveel hurzee en katfotho wordt gedanst en bijna niemand van ons meer stilstaat dat we eigenlijk de wonderbaarlijke geboorte van Jezus Christus vieren.
Dat zijn slechts een paar voorbeelden waar ik me zo aan kan ergeren. Vragen we onszelf nog wel af of staan we ooit nog wel eens stil bij de woorden: ‘edo brikho ‘alokh ‘al baytokh u ‘al a miethee di rahmee (‘Jij, je familie en al de ontslapenen in [Gods] genade ook een gezegend kerstfeest gewenst’)? Ook enig idee wat het betekent? Ooit gehoord van een derde kerstdag bij de Arameeërs?
Met Kerstmis wordt door christenen de geboorte van Jezus gevierd. Maar waar gaat kerst eigenlijk naartoe? Soms maak ik me als christin zorgen als ik naar mijn eigen omgeving kijk. Waar zijn al die Syrisch-orthodoxe gelovige gebleven? Dat is toch wat we zijn? Het gaat zeker niet om de cadeautjes die onder de kerstboom liggen.
Als de generatie van nu al vergeten is waar kerst eigenlijk over gaat en alleen naar de kerk gaat om zijn of haar nieuwe kleren te laten zien, hoe zal dit zijn over een paar jaar of als je zelf kinderen of zelfs kleinkinderen hebt? Verdwijnt de oorspronkelijke betekenis van kerst dan helemaal en zal het dan allemaal om de Kerstman en zijn cadeautjes gaan? Zal de kerstvakantie die nu nog zo heet misschien later Nieuwjaarsvakantie gaan heten? Of zul jij iemand zijn die voor zijn of haar geloof opkomt en zeggen dat je dit voor Jezus doet, dat je Jezus’ geboorte herdenkt en belijdt?
Zul je na het lezen van dit verhaal tegen jezelf zeggen waar gaat het heen met kerst? Of doe je alsof dit je niet raakt en ga je verder met de huidige dominante vorm van ‘kerst’ vieren? Dat terwijl je weet dat iemand van boven met verdriet naar je kijkt, omdat jij Zijn geboorte viert waarvoor iedereen is uitgenodigd, maar waarvan iedereen de hoofdpersoon schijnt te zijn vergeten.
